السيد محمود الهاشمي الشاهرودي

255

فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بيت (ع) (فارسى)

ظالم - - ) ظلم ظاهر ظاهر : مقابل باطن ؛ بخش آشكار يا بيرونى از هر چيز يا هر شخص / از الفاظ فتوا ( - - ) الفاظ فتوا ) / آنچه بر حسب لغت از لفظ فهميده مىشود ؛ مقابل نصّ ( - - ) ظهور ) . از عنوان ياد شده به معناى اول به مناسبت در بابهاى طهارت و صلات سخن گفته‌اند . در وضو و غسل شستن ظاهر اعضا كفايت مىكند و شستن باطن آنها مانند درون دهان ، بينى و گوش لازم نيست . 1 چنان كه در شستن محاسن در وضو ، شستن ظاهر آن كفايت مىكند ، مگر آنكه موهاى صورت به اندازه‌اى كم باشد كه پوست پيدا باشد . 2 در شستن مخرج غايط ، شستن ظاهر آن كافى است و شستن باطن لازم نيست . 3 در مسح بر جبيره ( - - ) جبيره ) پاك بودن ظاهر آن كفايت مىكند و نجس بودن باطن ( زير ) جبيره اشكال ندارد . 4 در تيمّم چنانچه با باطن ( كف ) دست نتوان تيمّم كرد ، تيمّم با ظاهر و پشت دست انجام مىگيرد . 5 چنان كه در صورت عدم امكان گذاردن كف دست بر زمين در حال سجده ، گذاشتن ظاهر و پشت دست كفايت مىكند . 6 اكثر قدما - بنابر آنچه به آنان نسبت داده شده - عدالت را به حسن ظاهر تعريف كرده‌اند . 7 مراد از آن اين است كه ظاهر شخص از ديدگاه شرع نيكو باشد و پايبندى به احكام شرع در گفتار و رفتار او تجلى يابد 8 ( - - ) حسن ظاهر ) . ( - - ) باطن )

--> ( 1 ) . جواهر الكلام 3 / 84 - 85 ؛ العروة الوثقى 1 / 355 و 393 ؛ تحرير الوسيلة 1 / 40 * ( 2 ) . جواهر الكلام 2 / 159 ؛ تحرير الوسيلة 1 / 21 * ( 3 ) . جواهر الكلام 2 / 27 * ( 4 ) . العروة الوثقى 1 / 447 *